Marlou leeft haar leven in geuren en kleuren

20 oktober 2021. Op de kop af een maand geleden. 20 jaar na de oprichting van Profilers plaatsen we het eerste artikel in het kader van ons jubileum. Kick-off van de serie ‘De Kracht van Echt’. Vandaag: deel 2. Over graven naar wie je bent. Breken met vaste patronen. En over bloemen. Heel veel prachtige bloemen.

We hebben een fijn kantoor. Lekker ruim, prettige meubels, huiselijke feel. En elke dinsdag een mooi boeket verse bloemen. Kant-en-klaar op de vaas afgeleverd door mobiele bloemist ‘Marlou en bloemen’. Ja, soms krijg je De Kracht van Echt zomaar in de schoot geworpen. Want echt, dat is ze, Marlou Seegers. Honderd procent zichzelf. Dat klinkt mooi. Zó uit de website van 1 of ander trendy coaching bureau. Maar zo makkelijk en vanzelfsprekend is het allemaal niet.

“Ik had heel lang in de mode gewerkt en was daar niet meer happy. Dat werkt op een gegeven moment door in alles. Maar ja, hoe gaat dat. Je hebt jonge kinderen, dus je gaat door. Ik dacht wel vaak: zo wil ik geen 68 worden.“ De job coach die ze intussen in de arm heeft genomen vertelt dat ze moet gaan ondernemen. Dat komt ook uit alle testen die ze doet. Alleen eh… Marlou had ooit een kledingzaak gehad. Die was failliet gegaan. Dus ondernemen? Ho maar. Nooit weer. Maar elke keer als ze met een idee voor een baan aankomt bij haar job coach is de reactie: “Als je zoiets gaat doen, moet je het zelf doen.”

Vooruit dan. Toch maar eens Marktplaats gecheckt op bedrijfsovernames. Daar ziet ze een Caddy vol tulpen. De eigenaar rijdt er de wijken mee rond. “Ik dacht: dat kan ik ook, maar dan leuker.” Als ze het idee oppert bij haar man, begint die keihard te lachen. Hij heeft het angstvallige intomen van de ondernemerskriebels al een tijd aangezien en staat niet te kijken van het voorstel. Tegelijkertijd klinkt het: Ja maar, dit is wel iets heel anders dan de modewereld. Zou je dat wel doen?

Ze wandelt de bospaden plat. Praat veel met mensen in haar omgeving. Op een whiteboard kalkt ze alles neer wat in haar opkomt. Ook de voor en tegens van haar plan. “Eigenlijk bleven er alleen maar voordelen hangen. Na een nachtje slapen was ik er klaar mee. Ik ga het gewoon doen. Het is totaal nieuw, maar ook weer niet. Net als in de mode ben je ook nu met kleuren bezig. Met styling ook. Wat onwillekeurig ook meespeelde in m’n aarzeling: mensen hebben een beeld van je. Ik geef nog steeds om mooie kleren, maar ik hoorde vaak: jij bént mode. Daar kreeg ik de kriebels van. Ik wil meer zijn dan dat modemeisje. Laat mij maar met m’n handen werken. Ik ben een praktijkmens.“

Het prille flower power meisje stelt vast dat ze nog maar een groentje is. Bloemen waren er altijd wel in huis, maar nooit als haar Grote Muze. Die ontdekt ze pas als ze serieus werk gaat maken van haar ondernemerschap. Een tante van Marlou is bloemist geweest. Daar gaat ze op cursus. “Ik heb geen officiële bloemistenopleiding gevolgd. Misschien ga ik dat nog doen.” Ze zoekt dagenlang tot diep in de nacht naar een originele bloemenwagen. Daarmee word je gezien. Dat is nodig, weet ze. “En toen stuitte ik op mijn elektrische busje. Daar ben ik heel blij mee. Duurzaam. Kostentechnisch ook interessant. Hij heeft schuifdeurtjes en zo’n klepdeur van achteren waardoor ik droog kan staan. Mijn man heeft hem helemaal vertimmerd van binnen. Heel handig. “

’Malou en bloemen’ komt bij zowel bedrijven als particulieren. Was het moeilijk om te starten? Om de eerste klanten binnen te halen? “Dat was zó leuk. Die eerste dag ging ik een wijk in. Eén van de vaders bij een school waar ik langs ging had dat gedeeld op de buurtapp. Toen ik aankwam stonden ze werkelijk in de rij met een vaas in de handen. Hartverwarmend. Ik was gewoon even overdonderd.”

Het is mooi om te zien wat ‘de kracht van echt’ met mensen kan doen. “Vroeger zei ik overal ja op. Wilde ik elke kans pakken die voorbij kwam. Daarin ben ik ook veranderd. Nu denk ik veel meer: past dit bij me. Klopt dit. Ik heb geleerd dat je toch niet iedereen tevreden kunt stellen. Je zoekt de mensen op die bij je passen. Tegenwoordig leef ik veel meer met de dag. Ik ben niet zo van: over twee jaar wil ik zus en zo bereikt hebben. Ik wil doen wat ik leuk vind. Dat is voor mij belangrijk.“